Transactionele Analyse

Een toelichting om helderheid te creëren.

Wat is Transactionele Analyse, of TA?

Transactionele analyse, afgekort TA. In de jaren 50 van de 20 ste eeuw heeft Eric Berne deze methode ontwikkeld. TA gaat over gedragingen van mensen, hun persoonlijkheid, hun communicatie en de daaronder liggende overtuigingen/ patronen en veranderingen. Het is een model dat de complexiteit en diepgang van jezelf, jouw relaties, de groepen en organisaties waarin je leeft en werkt, hanteerbaar maakt.
Via deze theorie begrijpen we beter hoe mensen communiceren, functioneren en hoe zij hun persoonlijkheid uitdrukken in hun gedrag, gedachten en gevoelens.

Herken jij ook gesprekken die niet lekker liepen en dat je jezelf de vraag stelde: "Wat gebeurde er nou dat het zo vervelend liep?" Of "Hoe komt het toch dat ik steeds weer tegen dezelfde dingen aanloop?" Dat je altijd maar weer problemen hebt met dezelfde dominante baas, of dat je steeds dezelfde problemen hebt met je partner, of een familielid waar jij je steeds aan irriteert en ruzie mee hebt...
Hoe kan dat?

Wat biedt SoulMind Coaching?

SoulMind Coaching verschaft je inzicht in het eigen functioneren, door middel van bewustwording. Tevens helpt SoulMind Coaching je om conflicten in de communicatie met anderen op te lossen door gebruik te maken van een effectievere gespreksvoering. Dat wil zeggen door te leren hoe je van de Dramadriehoek in de Winnaarsdriehoek kan komen en blijven.

Wat is de Dramadriehoek?

Waar komt de naam dramadriehoek vandaan? In een conflict zijn er 3 rollen te herkennen: die van de overtreder, het slachtoffer en de redder. In de communicatie zijn deze rollen niet effectief en niet gelijkwaardig. Je zou kunnen zeggen dat, wanneer gesprekken tussen betrokkenen niet lekker lopen of escaleren, men in de dramadriehoek zit. Vaak ga je dan beiden met een slecht gevoel uit het gesprek.

Wat is de rol van de Overtreder? Zodra je iemand of een situatie benadert vanuit kritiek en oordeel, dan zit je in de rol van overtreder. Dit hoeft niet direct heel duidelijk en expliciet te zijn. Het kan bijvoorbeeld zijn dat je vriendelijk een vraag stelt waarmee je impliciet, in de onderstroom, de ander afkeurt, zoals: "Zal ik dit maar oppakken, lijkt me meer iets wat ik goed kan." De ander voelt dit heel goed aan en reageert daarop door veelal ook in de dramadriehoek te stappen. De ander kan dan de slachtofferrol innemen en bijvoorbeeld denken: "Zie je wel dat ik hier niet goed in ben." De overtreder kan de ander met een schuldgevoel opzadelen en reageert niet in het belang van zichzelf of de ander.

De rol van de Overtreder is er één net als die van het Slachtoffer, die geen eigen verantwoordelijkheden neemt. De schuld wordt bij iets of iemand anders gelegd, maar in tegenstelling tot een Slachtoffer-reactie, zal iemand die in de Overtreder rol, anderen gaan bekritiseren en aanklagen. Vaak is de Overtreder erg boos. Hij beschuldigt, wijst de ander op hun fouten en spreekt in verwijten.

Het goede van de Overtreder is dat deze inziet waar de problemen precies zitten. Het blijft dus belangrijk deze te benoemen, maar op een andere manier. Wanneer er open over wordt gepraat en de problemen 'uitdagingen' worden, kunnen er oplossingen worden gevonden. Het probleem is dan weg en je kan rustig uit de rol stappen.

Er zijn 2 manieren om zich te uiten wanneer iemand in de Slachtoffer rol zit.
De 1e is, wanneer het Slachtoffer zielig doet, er reddersgedrag wordt uitgelokt. De 2e manier is, wanneer het Slachtoffer zich irritant gedraagt, de Overtreder/Aanklager zijn rol nog steviger neer kan zetten door bijvoorbeeld op te merken: "Ach doe even normaal!" In beide gevallen blijven alle twee de personages in hun rol en communiceert het Slachtoffer vanuit zijn Kind. Zo zal iemand die pest blijven pesten als hij ziet dat zijn pestgedrag effect heeft. Als er geen reactie komt van het Slachtoffer, zal degene die pest stoppen omdat er geen effect is en degene die pest zal dus zijn interesse verliezen.

De Slachtoffer rol wordt door velen als prettig ervaren. Dat komt omdat iemand vanuit de Slachtoffer rol zijn of haar beslissingen en verantwoordelijkheden bij iets of iemand anders neerlegt. Het Slachtoffer neemt daardoor geen leiding over het eigen leven, want dat wordt aan anderen overgelaten. Iemand in de Slachtoffer rol gelooft dat alles hem of haar overkomt, en dat daar niets aan te doen is. Hij of zij is het Slachtoffer van wat iemand, de situatie of de omstandigheden hem of haar aandoen. Daarbij heeft hij of zij het gevoel dat iedereen altijd specifiek haar moet hebben, dat zij altijd de benadeelde is.

Iemand in de Slachtoffer rol vindt het ontzettend spannend dingen te veranderen en bovendien is het geloof dat hij of zij dat kan ook niet aanwezig. Door je bewust te zijn wanneer je in de rol van Slachtoffer zit, zou je er ook weer uit kunnen komen. Hoe fijn zou het zijn om zelf op te merken wanneer je dit gedrag vertoont en om dan het besluit te nemen om niet langer het Slachtoffer te willen zijn? Juist omdat het je niet verder helpt en je niets oplevert! Andersom is ook vaak waar: Slachtoffers zoeken Redders. Voor mensen met een voorkeur voor de Slachtofferrol is het fijn om met mensen in contact te zijn die graag anderen van dienst willen zijn.’

Wat opvalt bij de rol van de Redder, is dat hij of zij bewust of onbewust een mate van afhankelijkheid creëert. De Redder handelt meestal zonder eerst te vragen of degene hulp wenst. Hierdoor neemt de redder de verantwoordelijkheid over van de ander. Vervolgens houdt de Redder het Slachtoffer maar ook de Overtreder in hun rollen. Om dat anders te doen, kan je jezelf de vraag stellen: "Heeft diegene die ik aan het adviseren ben aan mij een hulpvraag gesteld of geef ik ongevraagd advies en tips?" "Kan deze persoon dit zelf oplossen?"

Mensen met een groot verantwoordelijkheidsgevoel herkennen zich vaak in de rol van Redder. Alleen dat inzicht geeft al een keuze als zij de neiging hebben iets op te pakken dat eigenlijk niet hun verantwoordelijkheid is. Nog mooier is het als iemand zich bewust wordt waar reddergedrag ontstaan is en dat iemand tot een her-besluit komt, zoals: "Vanaf nu vraag ik door om de situatie en behoefte van de ander in beeld te brengen en stimuleer ik de ander en geef ik de ruimte om zelf tot oplossingen te komen, in plaats van dat voor de ander te doen. Dat is pas echt helpen en voor anderen iets betekenen."

Doe je dingen voor een ander, die de ander prima zelf zou kunnen, dan is dat redden. Een veel gestelde vraag is: "Is dat fout dan?" Nee, het gaat niet om goed of fout. Als beide blij zijn met de oplossing en het gesprek liep effectief, dan is dat prima. Echter vaak is het zo dat het anders uitpakt en je bijvoorbeeld als Redder toch op weerstand stuit of passief gedrag van de ander. Andere vraag: "Iemand redden is toch goed?" Inderdaad, het is heel fijn voor iemand om gered te worden. Zo heeft elk Slachtoffer een Redder nodig. Maar andersom werkt het ook in de Dramadriehoek. Namelijk dat iedere Redder een Slachtoffer nodig heeft. Wanneer jij de Redder rol op je neemt, duw je een ander de Slachtoffer rol in. Je neemt de leiding over het leven van iemand anders, je neemt beslissingen voor hem, of haar, en pakt verantwoordelijkheden af.

Herken je deze rollen?

Dan volgt de vraag: "Hoe kom ik dan uit de Dramadriehoek?", en vooral de vraag: "Hoe blijf ik uit de Drama-driehoek?"
De eerste stap hiervoor is bewustwording. Het is belangrijk dat je door hebt wat er gebeurt en begrijpt wat jouw rol en aandeel is in het geheel. Iemand die op een dergelijke volwassen manier naar zichzelf kijkt en verantwoordelijkheid neemt voor zijn/haar gedrag, wordt vanuit TA de Volwassene genoemd. Door naar jezelf te kijken, ontstaat de keuze om vervolgens van de Dramadriehoek naar de Winnaarsdriehoek te schakelen en hierin te blijven.

Wat is de Winnaarsdriehoek?

Je kunt de ander helpen door diens probleem goed in beeld te krijgen. Vervolgens kan je de ander helpen inzicht te krijgen in zijn of haar probleem en tevens stimuleren zelf de verantwoording voor de oplossing te nemen. Dit doe je dan in plaats van te redden.

Hoe blijf je uit de Slachtofferrol? Door zelf verantwoordelijkheid en zelf actie te ondernemen door een duidelijke hulpvraag te stellen. Daarbij kun je jezelf committeren aan het bereiken van reële doelen die voor jou van belang zijn. En in plaats van aanklagen, ga je meedenken en bouwen aan een betere situatie voor jezelf en anderen.

Deze 2 modellen (Dramadriehoek en Winnaarsdriehoek) komen in het coachtraject van SoulMind Coaching aan bod. Door de rollen te ervaren, geeft het inzicht in je eigen proces. De kunst is bij conflicten uit de Dramadriehoek te stappen en in de Winnaarsdriehoek te stappen, zodat je met effectieve communicatie, onderwerpen bespreekbaar kan maken.

Dan blijft de vraag waarom je doet zoals je doet, je op bepaalde manier communiceert, je je steeds ergert aan dezelfde dingen, mensen, etc, etc. Door middel van TA word je je bewust en krijg je inzicht in je eigen partronen, overtuigingen en je belemmeringen.

Hoe werkt TA?

In de sessies analyseren we de communicatie tussen de mensen en daaronder liggende drijfveren en patronen. De onderliggende drijfveren en patronen worden boven tafel gehaald middels analyse van:

De verschillende zijnswijzen (Ego-delen);
Psychologische behoeften (Hongers);
De basispositie (Ik ben oké, jij bent oké);
Het onbewuste Levensplan (Script).

Volgens het model van de Transactionele Analyse bevindt zich in ieder mens 3 aspecten/delen, genaamd: de ‘innerlijke Ouder’, de ‘innerlijke Volwassene’ en het ‘innerlijk Kind’. Deze delen worden ook wel de ego-delen genoemd. Binnen het model van de ego-delen, die je bij jezelf en anderen waarneemt, kun je alle gedachten, gedragingen, gedachten en gevoelens plaatsen.

Er bestaat een verband tussen gedrag, ervaringen en gevoelens. Als je bijvoorbeeld als kind in het contact met je ouders sterke negatieve emoties hebt ervaren, zal dat in belangrijke mate je gedrag bepaald hebben. Dat kan vroeger ook een noodzakelijke overlevingsstrategie geweest zijn. Maar in het onderbewustzijn worden ook linken gelegd (vergelijkingen) vanuit die vroegere ervaringen naar huidige situaties, wat maakt dat je ook nu nog dezelfde gevoelens hebt, en soortgelijk gedrag vertoont, als bij die eerdere herinnering. Omdat het vanuit je onderbewustzijn komt, weet je vaak niet dat er een link is met je verleden. Of je bent je er onvoldoende van bewust dat die huidige situaties niet echt vergelijkbaar zijn met die uit het verleden! Zo hebben het Ouder en Kind ego-deel altijd met het verleden te maken. Je kan vanuit elk ego-deel denken, voelen en waardeoordelen geven

SoulMind Coaching maakt aan de hand van deze Transactionele Analyse-theorie een verbinding naar wat jij als last ervaart en wil veranderen. De nieuwe inzichten pas je vervolgens toe in nieuw gedrag.

De TA gaat ervan uit dat ervaringen in de jonge en vroegere levensjaren ervoor zorgen dat een mens conclusies trekt over zichzelf en zijn omgeving. Deze positieve of negatieve conclusies zijn van invloed op de kwaliteit van de verdere levensloop. Dit is tevens bekend als 'het script'.

Deze conclusies kunnen als volgt samengevat worden:

Ik ben oké! tegenover Jij bent oké!
Ik ben niet oké. tegenover Jij bent oké!
Ik ben oké! tegenover Jij bent niet oké.
Ik ben niet oké. tegenover Jij bent niet oké.

Hoe werkt de Dramadriehoek in communicatie?

Als persoonlijkheidstheorie geeft de TA ons een beeld van hoe we psychisch in elkaar zitten. Door de 3 ego-delen reageren we in bepaalde situaties als kind, soms ook als volwassene en op andere momenten weer als ouder.

Binnen de communicatie is het, zoals eerder uitgelegd, wenselijk om buiten de Dramadriehoek te blijven, dus je niet te laten verleiden in een van deze rollen terecht te komen. Het kunnen herkennen van de verschillende rollen is dan ook zeer handig als je in situaties je doelen wilt bereiken, of in ieder geval dat communiceren wat je wilt communiceren.

Door jouw communicatie kan je een ander effect teweegbrengen dan jij zelf had verwacht. Dat is overigens dan wel jouw verwachting. Door met open mind te ervaren wat het effect is van jouw communicatie, kan je dit mogelijk bijsturen. De vraag is of jouw boodschap overkomt zoals jij het bedoeld hebt. De ontvanger kan jouw boodschap anders interpreteren, niet weten binnen welke context je iets zegt, of wellicht heeft de ontvanger een slechte bui en zo zijn er meerdere oorzaken te noemen van waardoor je in de Dramadriehoek terecht komt. Dus inzicht in de Dramadriehoek kan een bijdrage leveren aan het nemen van deze verantwoordelijkheid.

Wat zijn de 3 ego-delen?

Het ego-deel zorgt ervoor dat je gedrag imiteert. Deze imitatie komt voort uit gedrag, gevoelens en gedachten van één van de ouders, of van anderen die ouderfiguren voor je waren. Je doet hen als het ware na, dus zoals jij je in het heden gedraagt, denkt en voelt op een manier die je hebt overgenomen van je ouders. Het imiteren gaat over het totale gedrag van de ouder of van je ouderfiguren. Denk ook hierbij aan zijn of haar remmingen, redeneringen en impulsen (normen en waarden), het vellen van waardeoordelen.

Dit creëert het 'Ouder ego-deel'. Oudergedachten kun je vaak het beste op het spoor komen door jezelf de vraag te stellen: "Wat zou mijn moeder of mijn vader gedaan hebben in deze situatie?" Of misschien herken je je innerlijke stem van een ander familielid, zoals een opa, oma, oom, tante of een schooljuf of meester.

Hoe herken je welk ego-deel op een bepaald moment overheerst?

1) De woorden en zinnen.
De kenmerkende woorden van de Ouder: "Je moet, je mag (niet), pas op, doe je best, kom maar hier, probeer het maar, ik hou van je, denk na."

2) De toon van de stem.
De toon kan hard en scherp zijn, eisend, liefhebbend, warm, boos.

3) De houding, mimiek en gebaren.
De houding kan voorover leunend zijn, knikkend, schudden met het hoofd, met de vinger wijzend, knipogend, met de vuist op tafel slaand. Ook automatische handelingen waar we niet over hoeven nadenken behoren bij de Ouder zoals tandenpoetsen en afwassen.

4) De situatie.
Het ego-deel Ouder kan kritiseren, filosoferen of moraliseren, opvoeden, gesprekken voeren over het werk en politiek, een kind of partner verzorgen.

Onderverdeling:

De innerlijke Ouder is in twee delen onder te verdelen: De kritische ouder en de verzorgende ouder.

Als kind vertelden je ouders jou wat te doen. Hierbij controleerden en bekritiseerden zij je, stelden grenzen, brachten jou discipline bij, leerden jou hun normen en waarden, be- en veroordeelden, gaven straffen en instructies als: "Hou op met dat nagelbijten", "Ga nou eens naar bed", "Niet op straat lopen", "Dat is gevaarlijk", "Snuit je neus!", "Dat doe je goed", "Dat is knap", "Dat heb je dom gedaan", "Dat is stout", "Je bent eerlijk", "Je bent niet eerlijk.”
Als je je ouders op bovenstaande manier imiteert in jouw gedrag, dan betekent dat je in je Kritische Ouderrol zit. Je kunt de innerlijke ouder herkennen als je merkt dat je dingen van jezelf ‘moet’ of ‘niet mag’ of als je vanuit hun normen en waarden reageert.

Je bent in je positieve Kritische Ouder als je ouderlijke aanwijzingen werkelijk bedoeld zijn als bescherming van anderen of voor hun welzijn. Een arts zou zijn patiënt kunnen opdragen: "Stop alstublieft met roken, het is slecht voor u!" Hij herhaalt het soort aanmaning van zijn ouders.
Je bent in je negatieve Kritische Ouder als de ander gedenigreerd en miskend wordt. De baas die zijn secretaresse uitfoetert: "Je hebt het wéér verkeerd gedaan!", dit herhaalt wellicht de toon en de gebaren van de prikkelbare schoolmeester die hetzelfde tegen hem zei toen hij zes jaar was.

Je ouders hebben je vast ook liefde, warmte en steun gegeven. Als je ten val was gekomen verzorgde je moeder je knie en werd je getroost en geknuffeld door je vader. Bij het naar bed gaan werd je voorgelezen door je ouders. Als je dit gedrag kopieërt, dan zit je in de rol van de Verzorgende Ouder.

Wanneer je in de positief Verzorgende Ouderrol zit, betekent dat je wil zorgen vanuit werkelijk respect voor de geholpen persoon.
Als je daarentegen in de negatief Verzorgende Ouderrol zit, betekent dat je wilt helpen vanuit een overheersende positie die de ander miskent. Gedrag vanuit de positief Verzorgende Ouder zou kunnen zijn als je bijvoorbeeld tegen een collega op het werk zegt: ‘Heb je daar hulp bij nodig? Laat het mij dan even weten’. Het negatieve tegendeel zou kunnen zijn naar de ander toe te gaan en te zeggen: "Hé, daar help ik je wel even mee!", vervolgens het werk uit haar handen te nemen en het voor haar af te maken.

Vanuit dit ego-deel reageer je op een situatie met al je huidige mogelijkheden die je als volwassene ten dienste staan. Je onderzoekt jouw werkelijkheid en schat je mogelijkheden in vanuit het nu.

Dit creëert het 'Volwassene ego-deel'. Als je je vanuit de rol van Volwassene gedraagt, ervaar je een keuze vrijheid van gedrag en past toe wat je geleerd hebt vanuit respect en gelijkwaardigheid. Jouw gedrag, gedachten en gevoelens zijn een directe reactie op gebeurtenissen om je heen, in het nu. Wanneer je het onderscheid wil herkennen tussen de innerlijke Volwassene en die van het innerlijk Kind en de innerlijke Ouder, kan je jezelf de vraag stellen: "Was dit gedrag, deze gedachten en dit gevoel een adequate manier om als volwassene om te gaan met wat er gebeurde?"

Hoe herken je welk ego-deel op een bepaald moment overheerst?

1) De woorden en zinnen.
De kenmerkende woorden van de Volwassene: "Hoe, wie, wat waar, mogelijkheden, alternatieven, ik vind, mijn mening is, ik stel voor om."

2) De toon van de stem.
De toon is helder en duidelijk.

3) De houding, mimiek en gebaren.
De houding is los, alert, informatie gevend, nieuwsgierig. De ogen staan helder en levendig. Het hoofd wordt recht gehouden. Er is contact met de binnen- en buitenwereld tegelijk.

4) De situatie.
Het ego-deel Volwassene ziet een probleem als een uitdaging, denkt logisch in oorzaak en gevolg, maakt plannen en richt zich op het Hier en Nu, houdt overzicht en gaat adequaat om met verschillende situaties.

Onderverdeling:

De innerlijke Volwassene is niet onderverdeeld.

Bij een reactie vanuit het Volwassen ego-deel heb je oog voor het belang van de ander en eigen belang. Je maakt een afweging en kiest een positie op basis van actuele argumenten. Je reageert adequaat en doelbewust. Vanuit dit ego-deel voel je je goed, stabiel en zelfverzekerd. Je wordt daarbij niet gehinderd door oude emoties vanuit het innerlijk Kind en/of de (door jou achterhaalde) normen en waarden van je ouders.

Vanuit het 'Kind ego-deel', denk je, gedraag je je en voel je je zoals toen je een kind was. Wat je in dit ego-deel laat zien, is het kopiëren van gedrag, gedachten en gevoelens die je vanuit je kinderjaren herhaalt. Je kunt het makkelijkst je Kind gedachten ontdekken door je af te vragen: "Wat zei ik in gedachten tegen mijzelf?"



Hoe herken je welk ego-deel op een bepaald moment overheerst?

1) De woorden en zinnen.
De kenmerkende woorden van het Kind: "jippie, wil ik niet, kan ik niet, jouw schuld, vind je me lief, ik vind jou gek, ik heb zin in".

2) De toon van de stem.
De toon is lachend, snel en luid, drammerig, jengelend, gillend, rebels, boos.

3) De houding, mimiek en gebaren.
De houding is spontaan en open, hulpeloos, uitdagend, ineengedoken, ongeduldig.

4) De situatie.
Het ego-deel Kind is aan orde op het moment dat een bekeuring krijgen aanvoelt als een straf, of wanneer jij je koppig in één standpunt vastbijt of dat je angstig in de stoel van de tandarts zit.

Onderverdeling:

Het innerlijke Kind is in twee delen onder te verdelen: Het aangepaste kind en het vrije kind.

Als aangepast kind deed je braaf wat er van je verwacht werd door je ouders en ouder figuren. Hierdoor werd je aardig gevonden door de mensen in je omgeving en dat gaf een bevredigend gevoel van je behoefte aan liefde. Soms deed je het tegenovergestelde van wat er van je verwacht werd, lekker rebels zijn. Dit gaf ook een bepaalde bevrediging: “Ik doe het lekker niet." Dit aangepaste kind streefde ook naar behoefte van bevrediging, maar ook de behoefte aan erkenning en respect.

We houden ons aan een scala van regels over hoe te leven en hoe geaccepteerd te worden in de wereld. Als kind dacht je er niet bewust over na om te besluiten je aan de regels te houden, je paste je namelijk aan. Dat aangepaste kind heeft een ieder ook nodig om te beseffen dat je ouders je geleerd hebben dat je moet stoppen voor het rode verkeerlicht, dat je op je beurt moet wachten bij de kassa, dat je je bekeuring moet betalen. Dat je het woordje 'alstublieft' zegt. Je leerde dit om te beseffen dat mensen je onbeschoft zouden vinden als je dat niet doet.

Bovenstaande gedrag gaat over het positieve Aangepast Kind. Het geleerde komt zeker van pas. Om dingen voor elkaar te krijgen in het leven, voor jezelf, maar ook voor anderen, is het nuttig als je je aan algemeen geaccepteerde normen en waarden houdt. Uiteraard bespaart het je veel energie. Het zou toch wat zijn dat je iedere keer dat je uiteten gaat, je de tafelmanieren opnieuw moet leren.

Soms gedragen we ons in een situatie niet als volwassene, terwijl het in die situatie wel gepast zou zijn. We reageren dan vanuit het negatief Aangepaste Kind. Hoe kreeg je vroeger aandacht van je ouders? Wellicht heb je geleerd dat zeuren een effectieve manier was om de aandacht te krijgen. Het kan ook zijn dat je moeder regelmatig jouw gedrag afkeurde omdat zij vond dat je gedrag liet zien dat zij niet wenste. Dit terwijl jij op je eigen (kinderlijke) manier reageerde dat voor jou heel veilig en goed voelde. Of werd je misschien vroeger op school uitgelachen door je mede klasgenootjes als je iets voor de klas moest voordragen, wat een heel naar gevoel gaf als knikkende knieën en klotsende oksels. Dit gevoel kan er ineens weer zijn als je nu als volwassene gevraagd wordt te spreken voor een groep. Dan voel je je misschien heel ongemakkelijk en komt dat gevoel van klotsende oksels en knikkende knieën spontaan boven en je denkt ik kan en wil dit helemaal niet. Terwijl je in de realiteit als volwassene heel goed in staat bent om voor een groep te spreken en er geen enkele bedreiging is.

We laten allemaal, dus niemand uitgezonderd, wel eens gedragspatronen zien vanuit ons negatief Aangepaste Kind. Deze achterhaalde patronen staan je soms letterlijk in de weg. Wanneer je die hinderlijke patronen gaat vervangen door nieuwe patronen, voel je je weer meer jezelf en zekerder. Dit ontstaat omdat je dan vanuit je volwassen ego weer volledig gebruik kan maken van volwassen mogelijkheden om te kiezen.

Je bent in je Vrije Kind rol, als je gedrag uit je kinderjaren laat zien dat afwijkt van ouderlijke beperkingen of regels. Het Vrije Kind kan genieten van dingen, kan creatieve oplossingen bedenken, maakt dan grapjes, doet gek en onverwachts, slaat bepaalde zijwegen in, oftewel het Vrije Kind volgt zijn impulsen en neemt vrij spel. Zo kan het Vrije Kind je onderbreken met een vraag of een gekke opmerking. Het Vrije Kind trekt zich niets aan van de groepsnorm dat hij teveel ruimte inneemt en zegt wat hij belangrijk vindt. De regels en beperkingen van de omgeving hebben dus geen vat op het Vrije Kind.

Bij veel mensen is het Vrije Kind weggestopt door negatieve ervaringen of door ouderboodschappen. Hierdoor is het Vrije Kind gepantserd achter hardheid en ‘ik doe het zelf wel’-gedrag of ongewenst gedrag als een keiharde boer laten tijdens een officieel diner. Het Vrije Kind wordt bevredigd, maar waarschijnlijk zijn de sociale gevolgen onaangenaam voor je. Een Vrij Kind kan ook doorslaan en zeer onveilig gedrag laten zien door met hoge snelheid met een auto over een drukke weg te rijden met gevaar voor anderen en eigen leven.

Uitgelegd door:

Miranda VeenemanSoulMind Coaching

Miranda Veeneman is de oprichter en het gezicht achter SoulMind.

Andere methodieken van SoulMind Coaching:

Dit is de Style Switcher.

Stel hier je favoriete kleur in. Topbar Kleur Layout Stijl Patronen voor de Portraitstijl